Aşk Şiiri - Samed Kulu

Aşk

Ayrılığın çıkmazlarıyla kuşatılınca masum hayaller

Uğrar mı saadetli semtine o habersiz sözcükler

Kuru avuntular hırçın, savrulur zihinlerde
Aklımız kaldı arzuların mechul dehlizlerinde

Ümitle bak ey Şair gurub eden güneşe
Seyreyle kehkeşanı sen de giy ak desenli elbise

Söyle yolcuya bu endişe nedendir
Çünkü yola düşüren sevgilidendir

O zaman düş sen de aşk boşluğuna tepetaklak
Ve bit Tuba diyarında, ol varak varak

Şarkılar bestele aşka Süleyman hüd hüdleriyle
Sonra haber gönder Sebe yurdu sakinlerine

Gözyaşınla arala vuslatın perdesini
Bir kadehle perçinle iç aşk iksirini

Aşk çağlasın pınarın kalbinin oyuğuna
Kapılsın yüz bin tabip o aşkın tufanına

İnzivaya dur çekil dağlar rahmine
Anı durdur ve aşkı müşahede eyle günden güne

Ümitle bak ey Şair gurub eden güneşe
Seyreyle kehkeşanı sen de giy ak desenli elbise

Ey Kalem ne durursun biçare, hoyrat
Yaz aşkı semaya asice öyle ki bağrını sıçrat

Çıldırsana ey dil! haykır aşka methiye
Bitap düşsün zeban harab olsun cümle nağme

Ser ver gerekse esir etme aşkı nefis parmaklıklarına
Sür atını bozkıra ve şahlan Allah(c.c) aşkına

Sıyrıl can pahasına bu duygusuz boyuttan
Teslim et ruhunu ölmeden ya da vazgeç o aşktan

Ümitle bak ey Şair gurub eden güneşe
Seyreyle kehkeşanı sen de giy ak desenli elbise