Samed Kulu Şiirleri - Şair Samed Kulu

Ben Sumudum...

Ben Sumudum...
Güvercin kanatları gibi yelkenim
Güvertemde bir dünya taşırım
Ben Sumudum sonsuzluğa kırıldı Dümenim

FİLİSTİNDE OYUN

Saklambaç...
Kimler sobe ya giz nerede
Ses sözsüz, haykırışın hali nice
Yalın ayak, saklanmaya vâkıf

HİÇ

Can illeri, Dil sofrası
Duyular duyulmaz
Ruh sağır, Lisan hem lâl
Kara karanlık âsuman

KAFKASYA ŞEHİDLERİNE

Kirpiklerinde mahzun ayaz
Sırtında bi dünya toprak
Tetikler üşümüş, Süngüler kırık
Namlusuna pus çalınmış Mehmedin

PALU

Sinesinde kulaçlar boyu Mezopotamya
Zemini, güneşin ihtişamlı portresi
Bir yanında Toprağa can vermiş ıslak,engin kıvrımlar
Bir tarafında tabiatın kuşbakışı kente

Paludur Palu...

İnsanoğluna arı pınarlarıyla saflığı
Engin ırmaklarıyla sonsuzluğu müjdelemiş
Kalesiyle kocamış tarihe dolunay
Han, hamam, Cami ve Medreseleriyle

SULTAN

Küçürek devlet, devasa sultan
Tebaa, çakıldan dönme kristal badana
Niyet,ilahi manifesto evrensel ferman
Onlar insana talib öyle ki milyarlara