Asırların Ötesi Şiiri - Abelya Şiirçiçeği

mücadelen mükâfat sana abelyam
başardın bak
hayatta kalmayı başardın

yolcular nefeslerini bitirip veda ederken hayata

sen tüketmedin
tasarruf ettin
sana bahşedilen nefesleri

kendini asırlar ötesine taşıman gerekiyordu
pes etmek yakışmazdı sana
tutacaktın hayatın ipini
uzatmak için kör kuyulara
dayandın
çok dayandın acılara

alımlı
zarif gelinim
kelebeklerden takısı
arılardan aşk tınısı
mis kokulu peri kızı
çan sesin duyulmaz mı sandın
şiirlerden

gelişigüzel bir söz dokunamaz sana
her ağız bahsedemez senden
övgün değil
senin gerçekliğin düşer dile

sınırlarındır abelya olman
aşan olursa sınırlarını
kokuna hasret
özünden bihaber olacaktır
yok olup giderken

abelyam...

asırların ötesi...

sevdaca türkümün sesi
"doğa seyir vaktinde"nin habercisi

yanındayım abelyam
hemen yanında
bir o kadar da uzağında
mecnun misali

sınırlarına tabi
mesafeye sadık seyranın
için için yanar abelyam
ukdesi içinde kalan sarılmanın
yaktığı ateşte
ısınmaya çalışan şeydan
yanar için için

kokuna dilenci
özüne yabancı
gözüne değen bakışımı
sakla diye yalvaran bir hiç

sakla abelyam
sakla...