Ben senin evcilleştirilmemiş kısrağınım
Bağrındaki dağlarda patlayan gök gürültüsü,şimşek.
Bağlanmamış rüzgarım ormanlarının kuytusunda ay kovalayan.
Avuçlarındaki alev,deniz,umut.
Parmak uçlarından havalanan sonsuzluk.
Ben senin üstü küllerle örtülü yanardağınım.
Ben suyunu içmediğin bir kuyunun taşıyım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta