Safi aşktır buna neden
Dâr-ı dünya dar gönüle.
Aşk süsünü tezyin eden
Bir müzeyyin var gönüle
Her gönüle
Anladım ki günahmış insanı yıkan külfet,
Gaffâr ismin adına Allahım beni affet.
Tevbedir temizleyen madem ki her bir kiri,
Çöllerinde yorulsam
Yolllara düşsem yine
Ben de sakinin olsam
Ah Medine Medine!
Aşk tüter ocağında
Yanına gelemem bana gücenme
Arada çok engel var anneciğim
Boynuna atlayıp sarılmalıydım
Uzaktan ağlamak zor anneciğim
Ömrünün her demi çileyle geçti
Aşk hem tatlı hem acı
Bulunmaz kolay dengi...
Hiç bilinmez amacı
Tutturulmaz ahengi...
Bazen bahar, bazen kış
Bizi anlamaz Roma, anlamaz Sofya
Yüreğimde tutuşan kor Ayasofya!
Mescid-i Aksa gibi tutsaksın of ya!
Vaktidir zincirini kır Ayasofya!
Dostu ara hissedar ol
Gel dertleri düçar eyle
Gönüllere çiçek ek de
Çorak yeri göçer eyle
Gel gönlüm sözümü yabana atma
Takva ilmiğiyle ör bu dünyayı
Süsüne kanıpta onu dost tutma
İmanına sağır, kör bu dünyayı...
Sensizim bir gün daha takvimden yaprak düştü
Yüreğime bir hüzün şakağıma ak düştü
Nevbaharı istedim zemheri soğuğunda
Ama heyhat o mevsim bana hep ırak düştü
Ey Mescidi Aksa!
Sen yalnız değilsin!
Bitmeyen davamızsın!
Gözyaşların ıslatıyor bizleri,
Hissediyoruz tüm benliğimizle
Miraçtan kalan Kudsi izleri...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!