Bir kutlu dava için çıkıyorsan bu yola
Yol sana revân olur yolda kalmazsın gönül
Dermanı Hak’tan bilip meyletmiyorsan kula
Kul cana dermân olur darda kalmazsın gönül
Sorma!
Sensiz geçen her gecenin (MATEMLİ) sabahına
Nasıl (ELEMLİ) ulaştım da beni yaktın
Ardında bir aşık bıraktın
İçime gözyaşı oldun
Aktın da aktın!
Kalbimin yükü ağır inan büyük boyundan
Al da benden birazcık öğüt yel değirmeni!
Çok yanmışım ver bana berrak tatlı suyundan
İçeyim de içimi soğut yel değirmeni!
İslam’a laf atar güya aklınca
Lâl olmuş fikir desem yeridir
Kalbi temiz(!) ama hâle bakınca
Baştan ayağa kir desem yeridir
Çok büyük bir değerimiz var bizim
Tek vücuduz, canda canız, kardeşiz
Uhuvvetten her doğacak kâr bizim
Biz müminiz, müslümanız, kardeşiz
Dostluk kokar toprağımız, taşımız
Göz ve gönül kırmızıya âşina
Gülün rengi hep sarıysa biz nedek?
Buğday bekler gariplerim boşuna
Ambardaki hep darıysa biz nedek?
Önümü ardımı göremez oldum
Beni can özümden vurdu bu sevda
Yarası derinde saramaz oldum
Yoluma bin pusu kurdu bu sevda
Seher vakti çıktım gönül dağına
Çiçekler topladım ben deste deste
Bir sevda busesi al dudağına
Bu şiir senindir sana bu beste
Yeryüzünün cennet bahçeleridir
Her kulun sığınağı camilerimiz,
Hasta gönüllere şifa yeridir
Rahmet sağanağı camilerimiz.
Varlığı haykırır ezan sesleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!