sabahları gece eyledim gözlerim uyanık uyumayı dertdi kendime dost eyledim.Aşk kendime dert eyledim umutun ümitsizliğe dönüştüğü yerleri kendime mesken edindim meskenleri dertle meskenleri aşkla oraları senle süsledim sevgilim ben düşerken ümitsizliğe seni ümitlerle süsledim seni mutluyken düşledim.Düş işte böyle ümitsizce senle süslü meskenlerde gezerken kendimi senli düşlerde doyurdum.Ben açtım ümide,ben açtım aşkın ateşine,ben açtım sana doymak ne mümkün doyulurmu bu güzelliğe ay bile doyamazken ben nasıl doyarım ki o güzelliğe
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta