Telefon santralleri
beni sana bağlar sevgilim
nükleer santraller ölüme
gökyüzünün nerede olduğunu soran
bir vapur dumanına
yanıt veremiyor hiç kimse
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




karanlık bir kuytuda ağaran ışıktı şiirin dostum
kuytuluklara inat beyaz kanat çırpıntıların vururdu kulaklara
ve sen durmadan tınılara nota yazmakla meşguldün
kuytuluklarda
üflemelerin güzel bir seranad olmuştu bende
Bu şiir ile ilgili 51 tane yorum bulunmakta