Arzunun içindeki korkuyla,
Aşkın kenarında oturmuş yalnızlık,
Ve elbet umudun sonsuzluğundaki şüpheyle,
İnsanlığın alnındaki son kurşun biziz.
Kımıldatan duyguları bir tatlı söz ile
Nasılda yıkılıyor başımıza dünya her seferinde?
Kemirircesine içimizi kuşkular artıyor,
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta