Ne yasal bir miras bekledik, ne de helal bir yuva,
Bizim evimiz, yıkılmaya yüz tutmuş duvarların gölgesidir.
Sana kaçmak, bütün dünyayı arkamda bırakmaktır...
Bırak şimdi, iyiliğin güneşi başkalarını ısıtsın,
Bize yakışan bu zifiri karanlık, bu soğuk ve bu fırtına.
İkimiz de biliyoruz, bu son değil, sonsuz bir intihar...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta