Osman, o gün en şık elbisesini giydi.
Genel müdür Ahmet Bey’in yanına girmekte
Epey zorlandı.
Sekreter engeli kale gibiydi
Ama işte o an, tarihî bir andı.
Ahmet şöyle bir kaldırdı kaşını,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Abdullah Karacabey'e katılıyorum...
İyi yapmış...
Vefat edenlerin listesi okadar kabarık ki...
adamlar iktidardan hiç düşmüyorlar..
çok güzel dile getirmişsiniz. Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta