Arıyorum Bir Liman Şiiri - Kasım Kobakçı

Kanlı hüznü indirecek, arıyorum bir liman;
Gözlerimi sözlerimi, yordu vahşi kör insan!
Bu yorgunluk, gün geçtikçe, ağır yükü katlıyor;
Taşıyamam bu gemiyle, artık yükü, çatlıyor!
*
Bu dünyanın, karası az, limanı dar, pek ıssız;
Yüz karası, insanı çok, gemisi çok, hep arsız!
Dörtte üçün, ta içinde, çamurları süzüyor;
Arınmadan koca suda, kirleriyle yüzüyor!
*
Dünya başlar, bu insana, benzemeye ziyade;
Kan ve sudan, başka olan, var iken hür irade,
Menfaati, için insan, kullanmayıp atıyor;
Çamurlaşan her bir beden, hep çamura yatıyor!