Ey gözleri papatyadan güzel duran gelincik;
Ben seni buket,buket çiçeklerde ararım.
Yerdemisin göktemi, hangi alemde yerin?
Seni arş-ı âlânın her yanında ararım.
Sen beni bu alemin delisine döndürdün.
Azıcık ziya vardı! olanıda söndürdün.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Hurilerin gözlerini Resu-ü kibriya(sav)dan başka gören mi var ki bu mübalağalı ifadeyi kafiyenin hatırına mısra yaptın be kardeş(?)
.
Arş-ı ala'nın zirvesine peygamber(sav)efendimiz bile çıkamaz! Orası ancak arşın sahibi olan Allah(cc)ın makamıdır. Bu ifadeler vebal getirir canım kardeşim! Lütfen tashih buyurun
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta