Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hurilerin gözlerini Resu-ü kibriya(sav)dan başka gören mi var ki bu mübalağalı ifadeyi kafiyenin hatırına mısra yaptın be kardeş(?)
.
Arş-ı ala'nın zirvesine peygamber(sav)efendimiz bile çıkamaz! Orası ancak arşın sahibi olan Allah(cc)ın makamıdır. Bu ifadeler vebal getirir canım kardeşim! Lütfen tashih buyurun
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta