Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

Umutla birlikte uyanan duygu
Cansıza can verir dil-i muhabbet
Ayazın değdiği tohumda kaygı
Kıştan sonra bahar el-i muhabbet

Öyle böyle değıl bu kara sevda
Insanı insanda yakıyor imiş
Kullara sırrını verir mi mevlâ
Bir âmâ aynaya bakıyor imiş

Üç günlük değil de bir günmüş dünya
Gururdan, kibirden nazdan vazgeçtim
Yanmıştım, tütmüştüm pişmiştim güya
Ateşten, alevden közden vazgeçtim

dünya dediğin nedir?
han,hamam, saray
saysan dört duvar.

zengine altın kafes
fakire soğuk demir.

Yer yarılır sallanır, gök kusar nefretini
Anlayana işaret, güvenmeyin der gibi
Suçlu kim suçsuz kim, kim öder diyetini
Düşmanca bakışırlar, birbirini yer gibi

Ve uzandım gökten bir yıldız aldım
Yıldız elimde iken amaçsız kaldım
Ne ki gök azaldı ne ben çoğaldım
Rüya mı hayal mi geçiyor ömrüm

Bir dertli başın sahibiyim,
Var/ım yok/um düşüncem,
Bir gönüle sığamadım,
Düşüncemin yüzünden..

Görüyor musun?
Ekimde dayanamıyorum zamanın akışına,
Bir ağaç tanıyorum hiç bir yaprağından ayrılmamıştı eylülde..
●
Şimdi de güz güllerinden bahsedeceğim sana.

E'kim'e

İçimin dışa vurumu
Varlığımda yokluğum.
Görüntüden ibaret
yeryüzünde yansımam,

Güne bakan gibi yüzünü dönsen
Ah gülsen sevdiğim yüzüme gülsen
Dinmeyen ağrısın bitmeyen özlem
Issız gecelerde düşüme gelsen