Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

bu sabah gülümsedi taşların arasından
güne hüzün bulaştı kırmızı karasından
rüzgar değer incinir ince belli gelincik
şu varlık aleminin yarası yarasından

ne olur gözlerini kaçırma benden
neden yüzün çevirdin sevgili neden
ardınsıra gelmeye mecalim yoktur
ayrılık acısını içirme gözlerinden

zormuş aşk imtihanı insan için deneyim
canan canımı ister benim değil vereyim
şu aldığım nefesin kıymeti yoktur amma
merhamet et kuluna cansız nasıl seveyim

ey güzel Allah'ım bunca nimeti verdin
insan denen mahlukun önüne sofra serdin
yedi içti tıkındı yine inkarı seçti
tövbe kapısın açıp cehenneme set gerdin

ateşteki öfkeyi yanarken gördüm
sönmez denen yıldızı sönerken gördüm
çok bilmişlik değil bu farkında olmak
suyun içinde suyu yunarken gördüm

aynı gün aynı yerde bekliyor olacağım
aşka dargın aşığın gönlünü alacağım
duydum ki gözlerine uykular haram olmuş
uykusuzluğa çözüm inan ki bulacağım

kaybolan eşya gibi kendini arar mı insan?
bulduğuna sevinip sıkıca sarar mı insan?
işe yarar ne varsa çıkarmışlar içinden
kendi cenazesini kendi yıkar mı insan?

bilmem ki ne beklersin düşünmeyen kelleden
kelle başına vergi alınır mı kelleden
boynuzları sökülmüş birde dişi dökülmüş
hâlâ medet umarsın dili çıkmış kelleden

bir anlam veremedim dünyanın gidişine
her şey mevladan dedim karışmadım işine

var olmak kader ise yok olmak neyin nesi
dimağı yırtan çığlık gece kuşunun sesi

gece ölüm sessizliğinde iken
bir güvercinin kalp atışını duydum içimde
korkularımı uyandırmadan
ürkek adımlarla üstümden geçişini

öyle bir histi ki bu