Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

taş taş iken bir yanı sevinç
kuzeyinde taşta bitmiş arzular
yeşil yosun tutmuş
gün görmeyen duygular
.................

aşık yüreğini dağlarsa ateş
hüzünle karılır dökülen her yaş
kendi ettiğine ağlarsa ateş
küldeki pişmanlık kârdan sayılır

kılavuzu dildir sitemli sözün

dostları olmalı insanın
kahve köpüğü gibi kabarıp gelen

dostları olmalı insanın
gözlerinin içi gülen

dilde elde bir kara sürüyor sağa sola
çaldığı elma için çentik atıyor dala
münafık mı müşrik mi inanan belli değil
birbirini beğenmez ahkam keser kul kula

gıpta edilir mi sahte duyguya
hırsın ile öfken çekmiş sorguya
nefsinin hükmüyle vardın yargıya
yâr sandığın dünya yâr olmadı mı?

cezası biter mi münafık kulun

çekirge kadar
çevik olabilseydim
her sıçrayışta
bir merhale kat edip
aya çıkabilirdim

yaptığım bütün savaşları kaybettim
ama her defasında bir korkumu yeniyordum...

şiir nedir deseler;derinden gelen ses derim

feryatla figanla kısıldı sesim
dilimde yıllanan sus'u kaldırdım
hırçın köpek gibi hırlarken nefsim
mananın üstünden sis'i kaldırdım

yağmur suları
yavaş yavaş dokundu önce
sonra boğup yaprağı
yere düşen ölümü yıkadı

hiç bir şey yaşanmamış gibiydi