Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

gülleri donduracak kadar
soğuksa elleri aşkın
uzatma elini el/veda e/derken...

bir kan pıhtısı üzerine yazılır kader
kim bilir ki nerede nasıl tecelli eder
batmaktan vazgeçip gecede kalır mı güneş
bir insan bir insanı, onda kalınca sever

onca umut ektim de, yeşertemedim çölü
çekip almak istedim, ateşten gonca gülü

zaten derdim de çoktu, üstüne dert ekledin
kendi kendime yüküm, bir de hicran yükledin!

ne geçmişinde
ne de geleceğinde
yok adım

sadece
hayatının bir kesitin de

evcilik oynamak; evlenmekten daha güzeldi
...
hiç kimseye anlatmadım
çocukluğumu
çocukluğundan başka

I.

unutmak istediğim şeyleri hatırlatıyorsun
hazandan sonra gelen kış/ım
seni yaşamak istemiyorum artık
aynı kaderi paylaşmak acı veriyor bana

kim bilir belki çıkar gelirsin maziden
belki de beklediğim misafirsin yarından...

diyorlar ki; sen aşık mısın
haşaaa
herkesin içine ettiği şeyi sahiplenmek bana düşmez

intihar gibi
kayadan atlıyorum
baba özlemim

bağdaş kurmuş
papatyanın üstüne
bir sarı dünya