Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

köpükten dağlara yaslanma gönlüm
kopuk ip gibidir yarınsız umut
şu yalan dünyaya yem oldu ömrüm
söz kar etmiyorsa erdemdir sükût

geceler gündüzü boğar
Anadolu'm hüzün sağar
elbet bir gün güneş doğar
beklemeli,beklemeli

bu alemin haydutları

giderken bir çift söz koy çıkınıma
kat ettiğim yolu “geri dön”meye değsin

(günbatımı düşleri...sh.81)

efkarım sığmaz ki üç beş heceye
deli divaneyim gezerim şimdi
nasıl güveneyim sensiz geceye
yokluğun koynuna sızarım şimdi

eylül dokununca garip gönlüme

günaydın dedi
gün gülüşlü sevgili
aşkın eN hali

yaralı bir turna indi gözlerime
kirpiklerime dokunarak

telaşlı
ve
ürkek

susmak ve unutmak; belki son çare
yapılan yanlışlar oturur kalbe
her şeyi sırtlayıp giderken kabre
göz yaşın sel olsa; kıymeti olmaz

nehirler kudursa da
kirpiğinin koylarında saklar beni
her telinde yetim bir çocuk uyutur
saçlarından hayata tutunduğum kadın

bütün tatları tattım elinden

elbette gün geceyi gece günü sorgular
aklımı baştan alır göğe çıkan duygular
mahkeme kurar gerçek düşlerimi yargılar
yıldızlara kazınmak hayal oldu sevdiğim

sabahın seherinde çiğle çiçeğin dansı

derdimi söylesem gül açmaz olur;
sen böyle bir hazan gördün mü gönül?
sis çökmüşse göğe, yol geçmez olur;
sebebin turnaya sordun mu gönül?

akşamdan sabaha ömrü çürüttün;