Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Dilim alışmış bir kere.. Hep boşveriyorum
yanılgıları...
Gönlüm yandı bir kere.... Anlatamıyorum Kendimi Kendimce.......!
şimdi daha iyi anlıyorum, masallar neden bir varmış bir yokmuş diye başladığını.
insanlarda bir masalmış hayatın içinde..
bir varmış bir yokmuş
yok yok/muş :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta