Âr-ı Mâr Şiiri - Ruhsargüzer Demi

Meger sen meni sevmezsin gönül burmak neyinçündür
Şiken-kāmet hayâsızsın sevip durmak neyinçündür

(Meğer sen beni sevmiyormuşsun, öyleyse kalbimi burup kırmak ne içindir? Ey boyu kıvrım kıvrım olan utanmaz sevgili, madem sevmiyorsun,sevip duruyormuş gibi görünmek niçindir?)

Gelip görsen benim neslüm sözüm Kur'an dinim Müslüm
Şikârın boğmayı geçtüm tuzak kurmak neyinçündür

(Gelip görsen benim soyum sopum bellidir; sözüm Kur'an, dinim Müslümandır (doğru düzgün bir insanım). Avını doğrudan boğup öldürmeyi geçtim, bana kurnazca tuzak kurmak da neyin nesi?)

Bal akmış sanmışım oysa hun ağlar çeşme-yi bursa
Cemâl emsâl-i esrarsa uyuşturmak neyinçündür

(Sözlerini tatlı bir bal akıyor sanmıştım; oysa gözpınarlarım kan ağlıyor. Yüzünün güzelliği esrar gibi insanı başından alıyorsa, beni ayrıca uyuşturup uyutmaya ne gerek var?)

Yanın gitsem behey zalûm aş eylersin beni ma'lûm
Isırman gayrı şeftâlûm boğdurmak neyinçündür

(Yanına gitsem ey zalim, beni yiyeceğin bellidir. Eğer beni ısırman öpmekse,boğdurmanın anlamı nedir?)

Beş on diş bul ilâhından vefâsız çık sabâhından
Tenin ûr insilâhından soyundurmak neyinçündür

(Allah'ından beş on diş bul,sabahına vefasız çık! Bedenini soyup çıplak bırakacak kadar beni her şeyimden soyup soğutmak niçindir?)

Elem neşrah güşâyişmiş sözüm mâra sitâyişmiş
Bre Dem'î bu nümâyişmiş avundurmak neyinçündür

(İnşirah suresi gönülleri ferahlatırmış,ancak benim sözlerim yılana övgüden başkası değilmiş. Ey Dem'î bu bir gösterişse neden avunuyorsun?)