Bilmennâme Şiiri - Ruhsargüzer Demi

Amel-kâr iltimastır dost bilmen hâr dursam ger
Vaşak baz-bâna ancak post onunçün yâr dursam ger

(İşler ancak çıkar ilişkisidir. Eğer size hor durursam beni dost bilmeyin. Çünkü ne kadar vaşağa dost gibi dursam da o avcıya sadece bir posttan ibarettir.)

Şarab çün hûşeden atsun büyüksem tûşeden atsun
Tepiklen kûşeden atsun bu zahrun bâr dursam ger

(Şarap yapmak için üzüm bağından,büyük geliyorsam rızkından atsın. Eğer bu sırtta bir yük oluyorsam tekmelerle beni bu köşeden savursunlar.)

Çıkın yusret-i usretten desinler gayrı nusretten
Söz eyler mekr-i kesretten hıyânet-dâr dursam ger

(Kolaylığın ve zorluğun arasından çıkın da onlar sadece zaferinizden konuşsunlar -çektiğiniz cefâları umursamasınlar-. Eğer ben başıma hıyânet etmiş birisi durursam bana herkesin yaptığı hilelerden bahsetmeye başlar.)

Çıkarken huzr u şâd u rem,ne azdır ne de çok behrem
Kader tez aşkeder çehrem az istihkâr dursam ger

(Huzûra,mutluluğa ve korkuya doğru çıkarken kısmetim tam ortadadır,ne fazladır ne de az. Eğer bundan büyüklenmeye ve kimseleri hor görmeye başlarsam kader hemen yüzüme silleyi indiriverir)

Şarâb-âver adüvvündür şarâb içmek ulüvvündür
Üzüm bâğun dünüvvündür ayıp huşyâr dursam ger

(Şarap getiren senin düşmanındır ama şarap içmek senin yüceliğindir. Üzüm bağı zaten yakındır,böyle bir fırsat varken,eğer sarhoş olmadan durursam ayıp olur.)

Suçum gufran-pezîründen sakındırmaz vezîründen
Zekeriyyâ nezîründen kesin şah-sâr dursam ger

(Suçum affedilebilir bir suç olduğundan bu suç beni vezirden sakındırmaz. Eğer ağaç gibi (kayıtsız,katı) durursam beni Hz. Zekeriya gibi kesin.)

Gerekmez şem' sözüm lem'î yek-â-yek nâs eder cem'î
Be bâlâ-bîn kal Dem'î hazır berdâr dursam ger

(Sözüm ışıldadığı için ona mum gerekmez,bir bir insanlar sonuçta birliği oluşturur. Ey Dem'î sürekli başın yukarıdan baksın, asılmaya gidecekken bile!)