Aptallığımın Destanı

Koyuna keçiye razıydım amma
‎Bir ahır öküzün içine düştüm
‎Ben de bu dağların yozuydum amma
‎Fıtrattan kopanlar içine düştüm
‎
‎Burnu kafta başı mokta rezilin
‎Koltuğuna talip koca vezerin
‎Kurulmamış mahallede kizirin
‎Eşeksiz develer göçüne düştüm
‎
‎Dilini anlamak bilmek bi'yana
‎Benzer tepelerde seken kozana
‎Camış gibi otlağında uzana
‎Erliksiz terliksiz hiçine düştüm
‎
‎İki kelâm bilmez saatler vaaz
‎Hem sağır hem dilsiz tepeden avaz
‎Beyin olmayınca tek derdi boğaz
‎Çatalın kaşığın çecine düştüm
‎
‎Başını kaldırsa ayacak belki
‎Şark kurnazı çakal istemez gel ki
‎Prof hermokolog konuşsa gör ki
‎Ağzından mıçanlar kıçına düştüm
‎
‎Sımsıkı tutarlar salmazlar ipi
‎İnsanlık damarı alınmış gibi
‎Kokudan alırlar tazılar gibi
‎Parası putlular işine düştüm
‎
‎Kuru yerde razı idim çullara
‎Süs beze ettiler beni kullara
‎Toka eylediler kırık tellere
‎Su görmemiş natır saçına düştüm
‎
‎Şirket yönetirler hesap yaparken
‎Sözün doksanına yalan katarken
‎Kalp kırmaktan itinayla kaçarken
‎Tekede keçilik maçına düştüm
‎
‎Her başı bir insan sanırdım da ben
‎Muhabbetli ömre kanardım da ben
‎Bir yılda bin yıl yaşlandım da ben
‎Nuh eksi elli yıl yaşına düştüm
‎
‎Sitem etme Çilekeş'im boşuna
‎Başkasını ortak etme suçuna
‎İş yapmadan gölgelerde kaşına
‎Kıllıdan da kıllı döşüne düştüm
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎