apansız biri
sen mesela/ sobeler gibi
çıkıversen karşıma...
tanımadığım
adını bilmediğim sen
çayırkuşu yalnızlığıma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ateşkesi öncelikle kendisiyle imzalamalı insan...
tanımadığım
adını bilmediğim sen
çayırkuşu yalnızlığıma
kocaman bir nokta koysan...
off...off ki off
ÇAYIRKUŞU YALNIZLIĞAMA
BİR NOKTA KOYSAN
Kim sitemezki bunu
KUTLARIM
Harika İMGELER
[[sonra sek sek oynasa yüreğim,
gözlerinin içine bakarken]]Harika bir anlarım çok çok beğendim tam puan asıldı panonuza tebrikler.
Ne kadar apansızlık içinden çıkıp gelmesi beklense de çizgiler çoktan belirlenmiştir şairimizin düş dünyasında . İş yürek renginin çocuksu oyunlar gibi boyanmasına kalmıştır....
Kutluyorum güzel çalışmanızı , saygıyla ...
şairem şiirin çok hoş ve güzel yeni kayıt oldum buraya hikayeler nette yazıyorum bekir karakaya bu site biraz daha zormuş kayıt işlemleri neyse beklerim efendim saygılar hanımefendiye
Hep bekleriz o meçhul sevgiliyi,nerde ,nasıl çıkıverecek karşımıza ...Beklerimiz büyük umutlarla ve aşkla..Nerede yazılmış yazımız diye...Tebrikler Ayşe hanım hislerime tercüman oldunuz.Zamanında bu soruları kendime çok sormuştum.saygılar....
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta