Anne kelimesini tozlanmış rafa kaldırmış küçük bi kız çocuğuyum ben.
Herkese, her şeye, akrepe, yelkovana, güneşe sevgiye susuz kalmış tüm insanlara inat küçük bir kız çocuğuyum ben.
Hala çocuğum...
Oysaki herkese eşit işler dediler zaman.
Geçen her saniye ömründen bir nefes çalar, her saniye yüzüne bir çizgi daha atardı.
Pas tutardı dişlerin, belki kamburun çıkar, saç tellerin beyazla örtülür ya da terk ederdi vakti gelince ait olduğu yeri.
Oysa herkese eşit işlerdi zaman,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta