Bir sene evvel bugün, bir yolculuk göründü,
Ağlamaktan gözlerim,kanlı yaşla büründü,
Yollarını gözledim, gözlerim çok yoruldu,
Ümitlerim boş diye,bütün neşem kırıldı.
Sen gittin artık gönlüm bir anda soluverdi,
Kalbim seni ararken, kendini yoruverdi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiirinizi ve tüm şiirlerinizi okudum gerçekten tüm annesi hakkın rahmetine ulaşanlar için yazılmış kabul ediyorum se size teşekkür ediyor saygılarımı sunuyorum Erol AL Trf.Pol.Mem.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta