ANNE KAPISI
Ne kadar uzaklara savrulsan da,
Bir kapı vardır, ışığı sönmez.
Adın her gece eşiğe siner,
Annenin kapısı hiç kapanmaz.
Dünya sırtını çevirse sana,
Bir çift göz yolunu ezbere bilir.
Kırılan sesin rüzgâra karışsa da,
Anne yüreği izini kaybetmez.
Yıllar geçer, saçlarına kar yağar,
Omzuna sessiz hüzünler çöker.
Kollarında bütün yollar diner,
Yüreğinde hep aynı çocuk kalırsın.
Bir gün yorgun dönersen eşiğine,
Ne sitem eder ne hesabını sorar.
Sessizce sarar kırılmış yanlarını;
Anne, bütün yolların vardığı evdir.
YÜCEL ÖZKÜ
15 Temmuz 2026/23:00
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 20:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!