Anne Şiiri - Yücel Özkü

ANNE
Kaç yaşına varırsa varsın insan,
Bir “anne” deyince çocuk olur yine.
Varsa başını koyar dizine,
Yoksa akşam çöker evin içine.

Bir ses kalır eski kapı eşiğinde,
Bir koku siner perdelerin ucuna.
Yıllar usul usul geçse üzerinden,
Çocukluk sığınır annenin avucuna.

Mutfakta bir fincan, soğumuş çay gibi,
Sessizce bekler eski hatıralar.
Bir sandalye boş kalınca sofrada,
Evden eksilir sabahlar.

Bir el değince yumuşar dünya,
Bir ses süzülür içimdeki sızıya.
Anne gidince susar evin duvarları,
Akşam çöker boş kalan odalara.

Bir kapı aralanır gecenin içinde,
Ay ışığı düşer boş kalan odaya.
Anne diye uzanır içimizde çocuk,
Bir ömür sığmaz o sıcak heceye.

YÜCEL ÖZKÜ
22 Ağustos 2026/17:55