Bildiğim, doğduğum günü anlatan.
Annemi özledim; annem, “Özlediğin yerden gel, oğlum,” demişti mezarıma.
Geldim anne, mezarına.
Toprak soğuktu, adını söyledim yavaşça,
sesim kırıldı taşların arasında.
Bir annenin yokluğu çökünce göğsüme,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Şimdi buradayım, büyümüş halimle,
ama içimde hâlâ o çocuk.
Kaybolduğum her yerde,
seni arıyor anne....
İcimizdeki o cocuk her zaman yarım kalır annesiz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta