antik bir kent gibi benliğim
zaman geçtikçe, kazdıkça çıkıyor benden bazı şeyler
eskisi üzerine yeniden ve yeniden kuruyorum şehirleri
bırakıp içimdeki harabeleri
kayıp gitmek istiyorum boşluklarda
tıpkı beni bırakıp zihnimin derinliklerinde kayboldukları gibi
gidenlerin
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




'geçmişimizi, bizi oluşturanlardır yaşananlar zaten'
anlamak yaşatmak herşeye rağmen güzeldir... :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta