Sana, rahmetti yağmurlar;
bana dokunmadı.
Okşarken seni rüzgar,
beni hiç sakınmadı.
Sanki farklı mevsimlerinde
yaşıyorduk zamanın.
Fırtınalarla boğuşurken,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




ruhtaki yıkımın depreme benzetilmesi ile yola çıkılan şiir, varış noktasında hasretlerin durağı olmuş bir şair karşılıyor bizi, bazen hüzünlenip bazen şairi anlamanın vermiş olduğu keyf buram buram şiir kokutuyor şiir şehrinin sokaklarını güzel şiirdi kutlarım efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta