Gün batınca gece olacağını biliyorlar
Bilmezlerki o gecelerde neler yaşandığını
Kimisi vardır bir köşede yaşamaya çalışır
Diğer köşede ayrılık acısı çeker
Bir diğeri ise sevgilisinin yolunu gözler
Onlar sadece sokaktan geçerken
Vah zavallı deyip geçiyorlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kimse kimseyi anlamıyor canım anlamış gibi görünüyorlar duygularına sağlik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta