Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Malesef öyle dost yürek; aşkları ve sevgileri geçici yapanlar kıymet bilmeyen aşka sevgiye değer vermeyen insanlardır.Sevgiyi heba edenler oldukça bu dünya çekilmez gibi
Aşklar gecıcı sanırdım ama bu sıırde sevgılerınde gecıcı bır heves ve acı verdıgını anladım demekkı bazı seyler yasayarak ögrenılıyor mus ve bır gun bırı cıksa samımı olsa ınanmak zor yasın yanında kurununda yandıgını anlıyoruz saır arkadasım ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta