Sonunda esmer bir rüya bitiyor
Gözlerinde avuç dolusu yalnızlık
Hislerinde ağır yaralar alıyor
Ve bir çocuk çaresiz ağlıyor…
Her şeyi bir yana bırakıp giden
Gittiğinde asla geri dönmeyen
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ankara'yı sevmem hiç demiş miydim bilmiyorum. Yılmaz Erdoğan'ın Ankara şiirinden sonra beğenebileceğim tek Ankara şiiri. Ankara'ya mı gelsem ne yapsam :) tebrikjler :) Gül Doğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta