Somurtkan insanların şehri Ankara
Bir kahkaha duymadan geçiyorum
Uzun caddeleri boydan boya
Kış akşamlarında sokaklar
Saat sekizde yenik düşüyor uykuya
Sibirya’ya sürgün treni gibi
Eve dönüş vakti metrolar
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta