tanrı
gözümün perdesini uçurdu
dip bir dalganın eşiğinden
saldı okyanus çölüne
binlerce sarsıntının çığlığını
taş bir sofanın ayak ucuna boşaltayım diye
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




an-fora!
çıldırmanın hazzında...
uçuşuyor saniyeler dakikalar yıllar
ayağı aksak medeniyet geride
ve cehalet hep iki adım önde
kalabalık metropoller, sekizgen piramitler
çelikten köprüler ağı...
ah! metal yığını dünya, öksürsen savaş
tıksırsan ölüm
ışığın gözbebeğinden çivili adamlar geçiyor
ve karanlık kan söktürüyor sokaklara
/
ŞİİR YORUMA HACET BIRAKMIYOR...
Şairenin Yüreğine Sağlık./n.a.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta