Anason Şiiri - Müyesser Doğan

Hüzünlerimizi kuşanıp,
Mutlu olma umuduna gideriz seninle.
Kapıları mavi bir gecekonduyu,
Saray yapan gülüşlerindit. .
Sıvayıp duvarlarına asarsın,
Altın varaklı gözlerini.
Dolunayı ikiye ayıran parmakların
Kadehlerin içindeki tabutları döker ağzımıza,
Sabaha koşturur anason kokan gece,
Saatler kan ter için de direnir uykusuzluğa.
Üç, dört, beş...
Güneşi srramlarız sâba makamıyla ezanın.
Derin kuytuları avuçlarına doldurarak.
Ve sonra,
Küçük ölüme sararız kollarımızı,
Yaşamak ,
biraz da ölümü bile sevmektir seninle.