Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ne güzel en ince ayrıntısına kadar tasvir etmişsiniz sanki şu an karşımda durmakta bayan:)
farklı bir şiirdi ders veren biz bayanlara teşekkürler bence yaşın önemi yok kendine saygı duyan bakımlı insan karşısındakinede duyar ve bu şekilde şiire konu olur ne güzel tam puanla
Ah..ahh MEHMETçikler olmasa halimiz kül...gece ağlıyordum..şimdi sizi alkışlıyorum..çarşafa giren umutlarım bir parça yeşerdi.Eee çıkmayan canda umut varmı ne...tam puanlı sevgiler şairim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta