Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Soruyla biten bir şiir, enteresan bir yaklaşım. Okurken öyle değildi ama biterken soruyla karşılaşmak yalnızlığın yerine okuyucu olarak kendimi koymamı sağladı/tetikledi. Bu tekniği edinmiş oldum ki buna teşekkür ederim. Şiirin anlamsal ağırlığı seçilen dilin yalınlığından dolayı yalın kalmış olabilir aktarılırken bu da madalyonun diğer tarafı.
Tebrik ederim.
Teşekkür ederim Hüsamettin bey :)
Teşekkür ederim Bekir :)
Teşekkür ederim Leyla :)
Sormak anlamaya çalışmaktan daha kolaymış...
Dinlemek için fırsat vermek...
Çok medeni bir yaklaşım
Tebrikler şair
Teşekkür ederim Bekir :)
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim Hüsamettin bey :)
çok hoş yüreğinize sağlık.
Teşekkür ederim Leyla :)
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta