Nedensiz tükettin görmediğin o medeni akdini
Günahın kandırdı şavkı sönen vaktini
Zamanla unuttun şahsındaki ruhani makamı
Kayıpta düştün gökteki kabrimin şimali
Karanlıkta aradım o gül bahçeli evi
Seni sordumda kükredi tütsü kokan serseri
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta