Arkasından kapı açılmıştı.
Dur! Ama neden? O hep içerideydi
Bir pavyon havası yoktu dilinin
Bir günah yuvası hiç olmamıştı!
Hafif bir gacırtıyla önce yavaş
Tutuklu bir zamanla aralanmıştı.
Müntesir kalbine teşrifte olmam
Nezaketen bir daha bakmam yüzüne.
Yakılan onca resim ve bu yalnızlığa
Takdir ettiğin yer yok yüreğimde.
Yanmam bir daha tutmam o elini
n sönmüş
Göz nabzıma düşmüş zemheri.
Omzuma almışım bir geçmiş
Kimse tanımaz dünde kalmışım.
Yanmışım... Yakılmışım...
Vurmuşun... Ölmüşüm…
Çekil kenarından
Hak etmediğin her şey senden ürküyor.
Gözü alınmış o iskelet gibi bakışından.
Çekil! Daha fazla yer işgal etme.
Varlığın;
Canı çıkası bir bataklık gibi kokuyor.
Bırak ihaneti, kalleş tuzakları kurma!
Ey şehir! Seninde alçalıp mahçup olacağın
Rezillik içinde iğrenç yüzüne
Şahidin olurum, utanırsın!
Çek elini, masum kaderimden.. Yollarıma çıkma!
Her köşeye bir yeis serip
Dur... Anlatma şimdi, lütfen;
dinle içinden yükselen masumiyeti.
Saygı duyarım, avuçların bir yaprak gibi değsin üstüme;
tenim hasretine üşüyen bir toprak,
bekledi bu anı, çok bekledi.
Sen nice bahar geçirmiş nice bir arzu,
Uzatmayalım, artık kelimeler sıkıldı
içe sığmayan düşer alın aşağı gülüm.
Bakışların yığıldığı şu depremler gibi
nice molozlar var arazda, yürekte ölüm!
Gün; tufana aç, bir yokluğun sefili
nice hali sefir ettik zehrine sevginin
Gecenin dili bak söylüyor bizi
Yıldızlar usulen hepsi meyan da.
Aşkın pes'i var, kalmış ikimize
Karar sesinden bizi yaşamak için.
Hiç bir güfte de yok, yok notası
Çok romantikti, bilirim ben!
Çok yakındı bana, çokta içten.
Ayrılmadık hiç epeydir birlikte
Can canaydık, yüz duvar
Gözle karanlığın arası kadar
Sevgiliydik biz, o yüzden.
Uzun umutlara bıraktık artık
kısa nefesle gidilecek yol mu kaldı?
Mesafeler birleşme ihtimalini kaalde tutmaz
iki yakada biz, okyanuslar ötesi
kıtalar gibi arzın karanlıklarına bağlandık!
Geceden, daha yakın olamadık birbirimize.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!