Sen varında havl et! Ben yokumda direnirim!
Biz; yok’u vatanda bildik, babadan değil.
Bu topraklarda âşık’a değerde yoktu
O gün
Bir ağıt ile kapı kapı gezen âşıkları da bilirim.
Ve
Sapına düştüm perde perde, hicranda beni yaz
Gel vur mızrabı, aşikâr olsun, elinde inlesin saz.
İçimde hiciv var, gülerken ağlarım, olsun da biraz
Titresin yüreğim, ağlasın gözlerim, vurda inlesin saz.
Makamı gir, usul sofyan olsun, çıkarsın meyanda
Yağmurlu bir gündü seni düşündüm
Hayalin canlandı bir aklımda
Gözlerim ıslandı ağladım durdum
Bu akşam yanımda sen olmayınca.
Oysa;
Deniz, tarıyordu göğsünde
Büyüttüğü o yosun saçlarını.
Bir yanda rüzgâr ile meşkteydi
Seriyordu içini gizli bir kumsala.
Ne senin adın Marija,
ne benim ki Korintik'li Adem.
Ne sen onlarca Sırp'ın tecavüzüne uğradın,
ne ben öldüm bu vahşeti yaşayarak.
Ne goriot babadan bu yana,
ne bitmeyen kavga'larda gözüm.
Edinimlerin de bulur muyum acaba?
Olur muyum Milas'ın antik koynun da.
Ya sen, Eusobia benim soylu azizem,
yüzümü çevirir bakarım; ah Skenios'a
gelirmisin? Karios'un yıldırımlarından;
korkusuzca, ürkmeden, nazlı bir ceylan gibi.
Su ver be adam!
Bırak şu künt olmuş badına yel vermeyi.
Gün ahire dönüyor, gün yüze küsmüş;
Senin bu derdin ne?
Bu ne handır böyle! Bu ne büyük haras!
Vakit tamam ediyor senin sözün yok.
Ey varım güçlen. Ne diz çök şu yok'un mezhebine
Nede beni yolda bırak.
Bütün varı yoklar duraksız, sen beni ecelde bırak.
İhmal et bütün arzuları
Ayrı kalmayalım; sen indine dön, ben de kendime...
Senin için solmak gerekse
zeval olsun ah bu yüreğim.
Doğmak gerekse bir daha
yad et bir defa, bir defa beni;
deki seviyorum!
Ölürde her defa senin için
Evrenos beyimden, selamıyım sana ağam
Mihmanıyım ülkünün vuruşmaya yandaş!
Bu toylak canıyla kan denizinde boğulam
Hanım için, törem için dik duruyor bu baş.
Belki yaş, gözünde eğrilmemiş dallar gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!