Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Hasreti benliğimle
Ayrılık potasında kaynatıp
Bir yolculuğa çkıyorsun.
Beni elemli görünce
Eskiden cayardın ansızın
Buna benzemeyen yolculuklarından.

Gözlerimle içerim yeşilini doğanın,
Denizin mavisini,göklerin mavisini,
Ölümün korkusu var boynuzunda boğanın
Duydum kulaklarımla yaşamın mânisini
O patlak gözlü, çirkin bilinen kurbağanın...

Ağaçları da sıtma tutar
Yaprak dökümü mevsiminde,
Birgün şiddetle esti mi rüzgâr
Kıvranır nöbet içinde
Tir tir titreyen ağaç.

Elinde buketle bir köşede
Sevgili bekleme değil bu bekleyiş...
Elinde soğuk silahla sınırda nöbette
Ölmemeye karşı bir direniş,
Şehitlik karşılığı ölümü isteyiş...
Bu bekleyişte tedirgin can...

Sen yine sen
Şiirlerde ana motif,
Doğar senden
Çıkar senden
Umulmadık,duyulmadık,görülmedik
Birbirinden değişik

Bu ayrılık bana acı geldi pek
Gözlerim doluktu,
Gülmek isterdim ben gülmek
Ağlamak yine mi beni buldu?
Ağlamakmış aldığım bol kısmet
Ağlamakmış hep böyle,hayattan,

Dertliyim türkümü söyleyen yok mu?
Hastayım derdimden anlayan yok mu?
Kimsesiz,sessizce ölüp gidersem
Arkamdan tek kişi ağlayan yok mu?

Günümü yitirdim,gecem nerede?

Karanlık geceleri sevmezdim küçükken
Yıldızlı geceler dostumdu benim,
Bir şeyler arardım gecelerde ben
Yıldızları teker teker gözlerdim.

Her insanın bir yıldızı varmış

Şiirlerimin Ecesi...
Aydınlık günleri gördüm hep seninle
Güzellikleri yaşadım
Olmadın yşamımın karanlık gecesi...

Sana şiirlerimde de ulaşıyorum

Nice zaman ahlar çektim kederimden
Bir de yine ah çektim ki derinden
Şiddetinden ayrıldı birbirinden
Uzaklaştı elif (A) ile (H) ha
Arasını doldurdu iki lâm (LL) ile bir elif (A)
Şükürler olsun ALLAH' A...