Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

İçtiğin fincanlara fal fal olur çökerdim
Kahve telvelerinde ben seni seyrederdim...
Nasibini arardın ben nasibim bu derdim
Şimdi şükrettiğime önce dua ederdim...

Etimsin,kemiğimsin beni saran derimsin,

Hayırlar sanki bitti ortalık şerre kaldı,
Yaşarken hesaplaşma gitti mahşere kaldı...

Huzur baştan çekildi sıkıntı elde kaldı,
Yaşama sevinçleri artık ezelde kaldı...

Sen çocukluğunda da böyle güzeldin
Sarı saçlı,gül benizli...
Seni o zaman da severdim
İçten ve gizli gizli...

Gülünce inci sırasıydı

TÜRK etnik köken değil

Bir ULUSUN ortak adı,

O ad altında kaynaşan

Ne kadar özlemişim meğer
Yayınları gerçekçi
Gazeteler okumayı...
Televizyon seyretmeyi...

Haberlerde

Bekliyor gelecek son emri yatmış pusuda
Bana düşmandır benden yana görünen hücrem...
Ölümle kol kolayım sanki durgun bir suda
Gel deyince giderim hiç itiraz edemem...

Nice can var o emri sabırsızlıkla bekler

Acı büyük acımayı bilene
Ağlayıp yaşını göstermeyene...

Kolay değil olabilmek ATATÜRK
TÜRKAN SAYLAN Milletine ANA TÜRK...

Rahmetli...
Seni düşünürüm de hergün
Şaşarım insanların hâline.
Dünyada rahat bırakmadılar seni
Çünkü sen zengindin
Paralarına göz dikmişlerdi

Çevreni doldurmasın dost görünen riyakâr
Etraf onlarla dolu belki binlercesi var...
Demirden çember olur sıktıkça sıkar boğar
Siyaset denizine düşene can simidi...

Boğazına geçerse kurtuluş yok çemberden,

İşte yine postacı göründü
Zaten tüm hasretlikler bizim mahallede.
Elinde mektup dulu
Kapıları çalar postacı
Sevinç dağıtır evlere.
Postacı kapıları