Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Bekler vâdesini sükûnetle
Vâdesi geldiği gün
Ümitsiz ve üzgün...

Hayat iyi de kötü de olsa
Dünyada yaşamak iççin bir an,

Vakit geçti bir kalıba giremem
Uzansam da umutlara eremem,
İstesem de bol bol sevgi veremem
Sevgi pınarlarım kurudu artık...

Kimselere derdimi söyleyemem

Bir çift kadın bacağı
Koca dünya üstünde
Koca dünyanın aklı,fikri
Onun üstünde...
Zaman bu...
Bir çift bacaklı kadını

Yeni bir yıla girdik
Sil kötü anıları
Kalsın güzelleri,güzellikler getirir...
Gözümüzü umuda çevirdik
Bir gün mutlaka bir gün
Mutluluk sevenlere koşa koşa gelir...

Birgün de benim için doğsun güneş
Sıcak aydınlıklar dağılsın evrene,
Bir aşkı fısıldasın meltem nefesiyle
Bir zaman önceki sevgilim yine.

Gün batımı uçan kırlangıçlar

Görmedi şu gözlerim görmek istediğimi
Duymayı istediğim söze kulağım sağır,
Hayatım bir yokuş ki dike yakın eğimi
Üstelik sevgini de yüklendim cismim ağır.

Yüküm ezse de beni dönmem yine yolumdan

Denize düşmüş sanki boğulmakta insanım
Kurtarmaya atılmış çevrem dolu halatlar...
Birini tutsam belki kurtuluverir canım
İnsanı kurtaran da batıran da inatlar...

Tatlı can korkusuyla tutundum hepisine

Sevgi nefrete döndüğünde
Nankördür insanlar...
Sevilip, sevişirken
Bonkördür insanlar...
Bakışlar aynı bakış
Gözler aynı göz

Ulu umutlar peşinde koşarım
Gece gündüz uyanık fikrimle,
Küçük umutları neyleyim ki?
Cebimde ufaklık para
Başımda ulu umutlar...
Ya herkes uyurken ben gelirim

Cumhuriyetimizi koruyan şemsiyedir
Laiklik ki üstüne türban gölgesi düştü.
O şemsiye ATA'dan emanet, hediyedir...
Suskunu öldü sanıp akbabalar üşüştü...

Senden önce anan da, ninen de baş örterdi