Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

(T) ûfan birleşmesidir yer ve gök sularının
(U) lu efsanesidir Tanrı Kitaplarının.
(F) ırtınalar esse de senin ruhun sütliman
(A) dı 'Pınar' teknenin,limanına sığınan.
(N) ûh'un Gemisi'nde de yoksa sen miydin kaptan?

(D) ileğim oldu benim
(İ) stemem başka bir yâr.
(L) âyık olmak isterim
(E) lim tuttuğu kadar
(K) albim attığı kadar...

Aklın ile kâlbini akort et aynı seste
Uyumsuzlukta kalıp çıkmasın ayrı sesler,
Hayat öyle kompoze, öyle âhenkli beste
Bu muhteşem eseri uygun notalar besler.

Sabır sessiz kalmaktır ALLAH 'TAN gelenlere

Tartışmaların bittiği an
Özlemler başlar
Başlar da o zaman
Belki yine aşk canlanır
Belki aşk yeniden doğar...

Bir sevgi yükseldi iki taş arasından
Bir tohum düştü toprağa
Ve bir umut yeşerdi arkasından.

Gündüzden geceye uzadı boyu
Olmaya koyu gölgelik için

Cinselliğe aşk deyip etme aşka hakaret
Aşkı bilmiyorsun sen cinselliğe devam et...
Aşkta zarafet vardır, vardır aşkta sâfiyet...

Aşkı öğrenmek için ona önce niyet et...
Senin o aşk dediğin cinsellikteki şehvet..

ÇANAKKALE GELİBOLU Yarımadası
Birinci Dünya Savaşı sırası
25.Nisan.1915 sabahında
Şafak söküyor ARIBURNU ANZAK KOYU'nda
Şimdi şehitler uyuyor koynunda...

Arada olsa da bunca mesafe
Gidip gelmeyince gönül boş kalır,
Üzgü duymayınız hiçbir esefe
Öyle sağlam,öyle geniş bu kefe
Çok şey taşır,alır, yine boş kalır
Gönüller avunur, böyle hoş kalır...

Bir ara yapayalnız kaldık seninle
Odada başbaşa,
O kadar yakındık ki birbirimize
Nerdeyse yekvücud olacaktık.
İşte o zaman ister istemez
Belki aşkla,belki sadece şehvetle

Susuzluktan çatlak çatlak olmuş
Kurak toprak gibidir
Aşka susamış dudak...
Nemle karış karış karışan
Çatlak toprak
Nasıl verirse bitkiye can,