Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Dinler...
Dinler, dinler...
Birden çok dinler...
Tele - kulak dinler...
Bunca yorgunluktan sonra
Dinlenme zamanı...

Arıyorum elimde
DİYOJEN ' İN feneri...
Çocuklık günlerimde
Tertemiz sevgileri...

Arıyorum elimde

Kulak verip de çıplak yalnızlığın sesine
Doğa,ben ve hava beraberdik yine.
Havayı kirleten yalnızca benim nefesim
Tüm kalabalıklar benim
Doğada yankılanan tüm sesler benim sesim.
Ruhum gündelik safrayı attı

Kaba kuvvet ve sövme bilin eş değerdedir
Biri beden yaralar,diğeri gönül kırar...
İnsanlığın amacı iyide,erdemdedir
Bu iki kötü zillet insan olmayanda var...

Yaralarsın,kırarsın kolay da onarsana

Ana - baba duası al sırtın yere gelmez
Onların evlâdına duası hiç eksilmez...

Peki diyeceksin ki nedir huzursuzluğum?
O zaman kendine sor: acaba nasıl kulum?

Öyle bir susuzuk bu harareti dinmiyor
Onsuz bir nefes çeksem ciğerime sinmiyor.

Sevgi paylaşmak demek...anladım meğer buymuş
İki can tek bedende başka bir can olurmuş...

Demokraside ölçü: kalkan el, verilen oy
Değerin değeri yok, sen onu bir yana koy...

Demokrasi kalburu hep değerleri eler
Kalbur üstünde kalan öz yok gösterişliler...

Sorarım sana ey deniz
Bu maviliğin derinliğinde
Gizlediğin neler var?
Altında bilinmez neler döner?
Üstünde sefere çıkan gemiler
Seferden döner.

Zavallıya Allah bir lokma verdi
Onu da binbir zorlukla...
Koymadığı gibi arasına
Bir parça peynir,bir parça katık,
Topladı dünyadaki zehri,derdi
Lokmasına yağ diye sürüverdi.

Öyle bir tutkal ile yapışmış,kaynaşmışız
Tek TÜRK ULUSU'yuz biz yok ayrımız-gayrımız...
MİSAK-I MİLLÎ çizmiş değişmez sınırımız
Bizi ayıramazlar...Ne biz bizden koparız...

TÜRK ULUSU tek pota...Değerli maden kaynar...