Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Söz,laftan anlayana,
Öğüt,tutandan yana...
Alınma sözüm ona
Arsıza söz kâr etmez...

Kaşarlanmış bir kere,

Kalemin dost olabileceğini
Bilmezdim bu kadar,
Her dediğimi dinledi bir bir
Usanmadı
Ama biraz boşboğazlığı var
Sır tutmuyor hiç,

Kadınsın diye seni geriye atan kafa
Elinden gelse inan Caminden de kovacak...
İnsan olmandan doğan hakların bir bir rafa
Kaldırılıyor yine seni kim koruyacak?

“ VEDA HACCI “ nda bile PEYGAMBER söylemişti

Doğru mu söylemiş âlimler
Kadın rüyası renk renk olurmuş.
Söyle sen de renkli rüyalar görür müsün?
Beni görür müsün rüyalarında
Özleyişle yattığın geceler?
Üzüntüden kara - sarı mı görürsün benzimi?

Olaylar tesbih taneleri
İplere irili-ufaklı dizilir,
Düğümlendiği noktada
Ya kadın ya para belirir...
Görünmezdeki gerçek sebep bunlar
Diğerleri görünüştedir,

Bir sensin kahpe
Bir de Felek...
Kahpe derlerdi de Feleğe
İnanmazdım.
Şâhit olmasaydım kahpeliğine
Elime kalemi almazdım

ALLAH’IM KUR’ANINDA diyor şehitler için:
Şehit ölmez! Onlara asla öldü demeyin…

Bu inanç, bu imanla doğumundan yoğrulur
Gazi elinde bayrak, şehide örtü olur…

Yalnızlıktan kaçıp kurtulamazsın
Alıp başını gitsen de
Yalnızlığını da götürürsün her yere
Gölgeni sürüklercesine
İstesen de istemesen de
Bir gölgenden

Bir zaman kurtarılmış bölge, hücreler vardı...
Şimdi de yerlerini mahalleler mi aldı?

Yurttaşların üstünden kaldırın bu kâbusu
Mahalleye mi ait mahalleli namusu...

Güzellik tuzağınla bir edip câzibeni
Mantar güzelliğinde zehrini saklıyorsun,
Çoklarını öldürdün en son öldürdün beni
Öldürüp de geçiyor dönüp de bakmıyorsun...

Göğün gürlemesiyle ruhun yer üstü çıkar