Allah ve kul arasında bağ,
Sevgi dolu, sonsuz bir aşk.
Allah'ın nurunu yansıtan kul,
Kendinden geçerek eder zikr-i hul.
Allah'ın rahmeti, kulun gönlünde,
Işık saçar, umut verir her güne.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Kur'anda ve sahih hadislerde "aşk" tabiri geçmez. Oralarda geçen tabir, "Hub" ve "Muhabbet" tabirleridir. Çünkü aşk, mana olarak, sevgide makul, meşru ve fıtri sınırları aşmak ve kitabullahta tarif edilen hak kotadan şaşmaktır. Allah-c.c- ise asla haddi aşanları sevmez.
Allah'ın nuru, kendine has bir nurdur ve kulların onu yansıtmaları mümkün değildir. Çünkü ayet-i kerimede "ALLAH, SEMAVAT VE ARZIN NURUDUR..." denir.
Bir kul, Kur'ana ayinedarlık etmekle ve Resulullah-s.a.v-'in nurlu izinden gitmekle mükelleftir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta