Her akşam ufkumda batıyor günüm
Bin dertle matemle geçer her günüm
Hep ben ağlıyorum hep ben üzgünüm
Buda yaşamakmı Allah aşkına
Özlemle bakarım doğan güneşe
Söz geçmez içimde yanan ateşe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harikasınız hocam
Çok güzeldi duyarlı yüreğinize sağlık
Saygılar usta kaleminize
Neşen hiçbir zaman yüreğinde çehrende eksik olmasın şairim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta