Alkışların Gürültüsü Şiiri - Kasım Kobakçı

Alkışlarla büyütülür, meydanlarda sahte sözler,
Herkes aynı maskededir, akıl baştan uçup gitmiş.
Şirin dilli kurtarıcı, hepsini bir ipe dizdi,
Gökyüzünden altın yağar, kandırıyor bizi sistem.
Gerçeklikten kopup geldik, yalan dolu bir evrene,
Alkışlayan ellerimiz, zincirlendi birer birer.
*
Kürsülerden bağırıyor, bölerek hep haklı çıkan,
Sanal coşku rüzgarıyla, sürüklendi tüm insanlık.
Büyütülen korkularla, uyuşurken bütün akıl,
Cehaleti taç yaparak, giydirdiler akıllıya,
Boş teneke çok ses verir derken, oyun gerçek oldu.
*
Kalmadı hiç değerli şey, popülist sözler içinde,
Meydanlarda onca insan, akılsızca dalgalanır.
Çoğunluğun diktasında, eziliyor her bir fikir,
Kötü ilan edilenler, değişse de acı aynı.
Kurtarıcı postu giymiş, avcıların elindeyiz,
Bitmeyecek, bir tiyatro sahnesinde seyirciyiz.
Çakıldığım bu koltukta, uyutulur düşünceler,
Her şeyin dış süsü parlar, ama özü hep çürümüş,
Alkışların gürültüsü, sağır etti gerçekleri.